Hiu-wan fashih

hiuwanreading
In een recent via een online-veilig aangeschafte “Chinese Kunst” heeft kunsthistoricus H.A. van Oort het in 1980 over Hiu-wan fashih (fashih = “dharmapersoon”).
Hij schrok zich rot. Hier was een vrouw; een vrouw is toch geen monnik!; ik noem haar daarom maar “priesteres”. Minder dan 5-10 jaar later zal de westerse mannengemeenschap een “onze vrouwen moeten ook mogen” in het gezicht schreeuwen van een boeddhistiche monialengemeenschap die verondersteld werd over de hele linie vrouwelijke volledig gewijdden te weren. Het was die mannen, en met hen de feministes, niet te doen om de zaak zelve, maar de gedachte dat wij westerlingen, en dan in dit geval de vrouwen, niet goed genoeg zouden zijn voor het monnikschap was voor hen onverdraaglijk. Het gedram over hogere wijding van vrouwelijke monialen is in eerste instantie een uiting van gekwetst eergevoel geweest.
Hiu-Wan-0013
De kunstenares en monnik Hiu Wan (hjoe wan) is de stichter geweest van de Huafan-universiteit (hwafán) aan de Huafan-straat in Taipei, Taiwan. Ze heeft altijd geweigerd abdis te worden van een monialengemeenschap (want dat is dagwerk), en gaf er de voorkeur aan als dharma-onderwijzeres rond te reizen, en onderwijs te geven aan haar eigen universiteit. Opvallend aan haar dharma-inzichten is geweest dat ze het confucianisme nadrukkelijk wenste te verbinden met het boeddhisme. Haar waardering voor het confucianisme zal hoofdzakelijk ingegeven zijn door concepten als medemenselijkheid, soberheid en waardigheid die daar bovenaan de lijst staan. Het is minder goed denkbaar dat ze het klassendenken van het confucianisme heeft overgenomen, het, bij wijze van spreken, “eens een mandenmakersfamilie, altijd een mandenmakersfamilie”. Dat staat namelijk haaks op Boedha’s leer waarin wordt gezegd dat een mens, wanneer de omstandigheden daar zijn, en de wens en determinatie maar groot en constant genoeg, er wel degelijk sprake kan zijn van “deze staat verlaten, en die andere binnengaan”.
hiuwan2
De eerwaarde Hiu Wan studeerde het omgaan met de “brush” onder Kao Chien-fu van de Lingnan-school, en behaalde een graad aan het Kwangtung College of Humanities and Technology, en later nog een aan het Art College in Hong Kong.
Haar kunstuitingen stonden op de grens tussen het traditionele in sumi-inkt uitgevoerde werk, en nieuwere, door het westen binnengebrachte inzichten. Het meeste van haar werk was een uiting van het Chinese chan (zen).

Er zijn in haar nagedachtenis twee websites: http://eng.hfu.edu.tw/founder.html
en
http://210.240.115.2/2000cybe/CF0001/panchiao/eedu.htm

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s