De Yomiuri Shimbun, respectievelijk de Japan News van 19 maart 2014 had een verhaal over een figuur behorend tot de Kofukuzan Kencho Kokoku Zenji-denominatie van de, althans in oorsprong, Chinese Linji zen-lijn. De Linji-lijn wordt in Japan rinzai genoemd. Deze Kofukuzan-enzovoorts-lineage is genoemd naar de Kencho-ji, dat wil zeggen, naar de eerste, door Chinese migrant-monniken gestichtte zentempel in Japan.
De informatie over de Kencho-ji zegt dat de zeven juniperussen die op het tempelterrein worden aangetroffen oorspronkelijk werden geplant door de stichtende monnikengemeenschap, hetgeen die bomen meer dan 750 jaar oud maakt.

120px-Lanxi_Daolong

De aartsvader van deze lijn, die in Japan bekend staat als Rankei Doryu heette oorspronkelijk, toen hij nog in de Chinese provincie Sichuan woonde Lanxi Daolong.

“The Illustrated Encyclopedia of Zen Buddhism” van de hand van Helen Josephine Baroni heeft een lemma over de Kencho-tempel, maar geeft geen informatie over de zenvisie die daar beleefd werd en wordt.
Heinrich Dumoulin schrijft in zijn “Zen Buddhism: Japan”, in 2005 uitgegeven door World Wisdom met op de flap een afbeelding van Lanxi Daolong / Rankei Doryu, dat de Kencho-ji naar architectuur werd gebouwd als een kopie van die op de berg “Ching” (Xing) in China. Ching/Xing was “een van de vijf bergen van chan (= zen)”.

Van de hand van Martin Collcutt verscheen “Five Mountains – The Rinzai Zen Monastic Institution in Medieval Japan“, uitgegeven als een “Harvard East Asian Monographs 85”.
Five Mountains wordt in het Japans gegeven als gozan. Het lijkt er niet op dat nog in China de praktijk op deze Vijf Bergen erg van elkaar verschilde; de keizer wenste zich enkel in alle uithoeken van het rijk een tempel die zijn heil en dat van zijn dynastie op het programma had staan. Een uitzondering mag misschien gemaakt worden voor de combinatie zen (chan) en Amitabha Boeddha-verering. Die combinatie werd vanuit China meegenomen naar Japan en is daar bekend geworden onder de naam Obaku-zen.
In Japan is de zen-praktijk van Lanxi/Rankei uiteindelijk aangevuld met tendai- en shingon-riten.

Wanneer E. Steinilber-Oberlin in 1929/1930, met assistentie van Kuni Matsuo, door Japan trekt om kennis te maken met het boeddhisme, komt hij op een dag aan in een Obaku-zen-tempel. Daar maakt hij kennis met de Rinzairoku (“herinneringen van of aan Linji“, de aartsvader van rinzai). En daarin leest hij het befaamde ” … als je op je weg Boeddha tegenkomt, dood hem! Als je op je weg de patriarchen tegenkomt, dood hen! Als je op je weg heiligen (arhats) tegenkomt, dood hen! Zonder aarzelen! Dat is de enige weg naar bevrijding!
Steinilber-Oberlin (Les Sectes bouddhiques japonaise, v.a. p. 126) interpreteert het als een afwerpen van traditionele opvattingen, van dogmas.
Da’s alvast niet slecht. De ware betekenis ligt in het objectloze zazen: zodra er in de meditatie concepten opduiken die zich met beeld en woord opdringen: dood ze! Dat wil zeggen, bemoei je d’r niet mee.

Het beeldje

Op 19 maart werd dus bekendgemaakt dat een houten beeldje, een hoofd, was ontdekt binnenin een ander, groter houten beeld van Lanxi Daolong / Rankei Doryu. Het stelt diezelfde Lanxi/Rankei voor, en is waarschijnlijk het enige overgebleven houten beeld uit de Kamakura-periode die liep van 1192 tot 1333. De rest van wat in die periode zou zijn gemaakt lijkt bij branden verloren te zijn gegaan. Dat zegt men.

foto: Deze groothoek opname van de Kennin-ji is niet online te vinden.
kenninji

Het betreffende grote beeld, (niet het kleintje dat er in verborgen zat) dat in 1676 werd gemaakt ter herdenking van de 400ste overlijdensdag van Lanxi/Rankei, staat nu in de Seirai-in, een subtempel op het terrein van de Kennin-ji in Kyoto.
eisai2
Deze Kennin-ji werd in 1202 gebouw voor de zenmonnik Yosai die beter bekend staat als Eisai (1141-1215). Yosai/Eisai was een leerling van Lanxi/Rankei. Nadat hij de Kencho-ji had gesticht verhuisde Lanxi/Rankei naar Kennin-ji en werd daar hoofdabt.

Dus wat we voorzichtig mogen veronderstellen is dat er een klein compleet standbeeld is geweest van Lanxi/Rankei, dat het kapot is gegaan, of gedeeltelijk verbrand, dat men niet wist wat met het restantje aan te vangen, en dat men het daarom maar respectvol in het grote beeld heeft “begraven”. Zo! beleefd en respectvol gebleven, geen slecht karma geaccumuleerd, maar opgeruimd staat netjes.
En nu is het dan tevoorschijn gekomen en moet men er iets mee. Museum dan maar.

Rasheed Araeen — Nul is niet niets
rasheed

Zero doesn’t mean nothing (Nul betekent niet niets), zegt kunstenaar Rasheed Araeen aan het begin van deze videoclip. Het herinnert de boeddhist aan de moeite die de eerste Chinese generaties, dus aan het begin van de westerse jaartelling, én de eerste Europese generatie, dus eind 19de eeuw, heeft gehad met het concept van sunyatá, ledigheid. Alles is sunya, is het devies.
Is er dan niks? is de verbaasde vraag. Juist omdat alles sunyá is, in constante veranderlijke flux, met niets eeuwigs onveranderlijks, juist daarom is er alles. Ware de wereld tot stand gekomen met alleen maar eeuwige onveranderlijkheden, dan zou de planeet in de Big Bang zijn blijven steken. Maar omdat die flux er is, is er evolutie gekomen, en soms revolutie.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s