Kubusjes

Art Asia Pacific had onlangs een bericht over aziatische kunstenaars die voor een deel buiten hun geboorteland gevestigd zijn.
Een van hen is Ji Wan Joo (Djie Wan Djoe) uit Korea.
ji
In de achterliggende jaren is Ji Wan Joo het bekendst geworden met haar uit plakjes keramiek samengestelde doolhoven, maar Art Asia Pacific vermeldt vooral haar iets nieuwere werk waarbij ze gebruik maakt van celadon- en beige-kleurige kubusjes, voorzien van de doolhof-decoratie die we in Azië op toegepaste kunst aantreffen, zoals in de randen van tapijten — product van speelse geesten: moeilijke puzzeltjes maken die de medespeler dan ook nog vliegensvlug moet kunnen oplossen.
blokken
De kubusjes, zegt het blad, zijn zodanig op elkaar gestapeld dat ze lijken op de pyramidetjes van kiezelstenen die bezoekers aan tempels langs het toegangspad bouwen. Iedere bezoeker legt 1 steentje op de stapel, en valt die stapel om, dan beginnen ze gewoon weer opnieuw. De Tap-sa in Korea lijkt er speciaal aan gewijd te zijn. Bij de Tap-sa was het de bedoeling van de bouwer om een soort stoepas (pagoda) te bouwen, ook nog eens met gebruikmaking van het concept yin-yang, maar op andere plaatsen gaan “bouwers” lang zo ver niet. Daar is het gewoon onderweg een steentje oprapen, even neerleggen, een wensje doen en weer verder.

Waarom doe je dat? vroeg ik een bevriende sunim (monnik, m/v). Yes, was het lachende antwoord (= zoek dat zelf maar uit.)
Misschien moet er een beetje spiegologie aan te pas komen. Wie zo’n steentje stapelt voelt zich één met een groep anderen die dat ook doen — het wij-gevoel.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s