EERSTE TENTOONSTELLING TAIWANEES KUNSTBEZIT IN JAPAN

Voor het eerst in de moderne geschiedenis gaat het National Museum in Taipei, Taiwan een tentoonstelling organiseren in Japan. Dat meldde Taiwan Today op 28 mei.

In het Tokyo National Museum zullen tussen 24 juni en 15 september 231 stukken te zien zijn. Daarna gaat de tentoonstelling naar het Kyushu National Museum, van 7 oktober tot 30 november 2014.

Een van de schilderingen, “keizer Ming’s Reis Naar Shu”, dat tijdens de Song-dynastie (960-1279) gemaakt zou zijn, en dat de vlucht van keizer Xuanzong, ook genaamd Ming, naar de huidige Sichuan-provincie uitbeeldt, zal naar verwachting nog de meeste belangstelling trekken.
De afbeelding hier stamt niet van dit schilderij, maar toont de keizer tijdens een uitje in de bergen.
xuanzong06

Deskundigen wijzen er op dat met deze keizer een einde kwam aan de hoogtijdagen van de Tang-dynastie. In het jaar 819 wordt door confucianisten de aanval ingezet op het boeddhisme. De geleerde Bai Juyi — die overigens tijdens zijn latere jaren het boeddhisme meer ging waarderen dan van een confucianist verwacht kan worden — “ging over de rooie” bij het aanschouwen van een processie van boeddhistische top-monialen door de toenmalige hoofdstad: “(Ze) branden hun hoofd (met de minimaal drie moxa-brandmerken tussen kruin en voorhoofd) en roosteren hun vingers in groepen van tien of honderden.”
(Het als offerande aan Amitábha Boeddha branden van een vinger is nog lang in zwang gebleven, tot in de 20ste eeuw. Er valt veel tegen in te brengen, en vandaag mag het niet meer.)
Hij gaat verder met: “Ze ontdoen zich van hun (boven)kleding en strooien van ochtend tot avond met munten. Daarin bootsen ze elkaar na, en zijn bang om achter te blijven.”
(Tot vandaag is er onder rijke leken-boeddhisten nogal eens een wedstrijdje wie kan het grootste bedrag aan de tempel offeren.)
“Jong of oud”, schrijft Bai Juyi, “ze zijn er op uit om hun patrimonium op te offeren (in een wedstrijd offervaardigheid). Als er niet meteen een eind aan deze voorstelling gebracht wordt, en ze doorgaan met die transfer van relieken van de ene tempel naar de andere, dan kunnen we er op wachten dat er een gaat komen die het afhakken van armen of lichaamsdelen als een manier van eerbetoon zal gaan beschouwen.”

Tot vandaag zijn de fabels en legenden over het lichaam offeren om de hongerige tijger te voeden, of het verhaal over prins Visvántara (Vessántara) die zonder brommen zelfs zijn vrouw en kinderen weggaf, populair, ook al wordt er geen letterlijk gevolg meer aan gegeven. Deze verhalen zijn eerder een aansporing tot generositeit en de begeleidende gelijkmoedigheid waarmee geven wat je dierbaar is gepaard zou moeten gaan. Dat hebben latere generaties schavuiten in hun oor geknoopt, en vandaag ontkomen we er soms niet aan het incassobureau of de prinsemarij in te schakelen. Generositeit is een ding; je zonder reactie laten bestelen een ander.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s