Han-tombes in Henan – 1

luoyang

Wanneer we lezen over de inspanningen die het moderne China wil leveren om het Rijk van het Midden per spoorlijn te verbinden met bijvoorbeeld Nepal, dan zouden we kunnen denken dat dit een nieuwe ontwikkeling is. Dat is niet zo; in de tijd dat de westerse mogendheden nog hun concessie hadden in China, met name in Shanghai en Beijing (Peking), bouwden de Britten tussen 1905 en 1908 een tweetal lijnen. De Fransen waren daarvoor, in 1904 al aan de slag gegaan en leverden een Chinees-Vietnamese lijn op, in 1911 gevolgd door een op uitsluitend Chinees grondgebied. In die tijd bouwden ook de Duitsers, de Amerikanen, en de Russen. In de volgorde: “Amerikaans, Engels, Frans en Duits” geeft historicus Lucien Bianco de internationale inspanningen op het gebied van spoorwegbouw in China weer(1), en in die volgorde wordt hij door de eerste online publicist over het onderwerp geciteerd, gevolgd door een blindelings copy-pasten door nog een tiental spoorweg-liefhebbers.

Om een of andere reden heeft buiten België niemand het interessant gevonden te vermelden dat China zelf ook spoorwegen bouwde. Of liever gezegd, China bouwde in samenwerking met België. De wikipagina over Paul Splingaerd (1842 – 1906) vertelt hoe deze vertegenwoordiger van de Qing-regering bemiddelde bij de bouw van lijnen. Er wordt met name gesproken over de lijn Peking – Hankou waarvan historicus Rik Coolsaet meent dat deze in 1909 werd genationaliseerd. De in dit stuk gememoreerde lijn Zhengzhou – Xian maakte deel uit van de Peking – Hankou-lijn.

Het is mogelijk dat (huis-)arts Fernand Buckens in het zog van Splingaerd naar China trok. Hij werd in ieder geval als arts aangesteld bij de Chinese spoorwegen. Buckens vestigde zich met zijn gezinnetje (vrouw en zoon) in Zhengzhou in de Hebei-provincie, en had daar de supervisie over de gezondheid van werknemers op de lijn die westwaarts voert richting Xian. Het is deze arts die zich ontpopte als kundig archeoloog en anthropoloog. Hij wordt hierna, op het words in picture-blog geciteerd bij een paar overwegingen over de invloed van het Amidisme (Jingtu) op de late Han-cultuur — Buckens heeft het in navolging van Édouard Chavannes en anderen over de Heou Han (oude spelling) en doelt daarmee specifiek op de noordelijke Han-bevolking van ca de eerste eeuw NC tot de vierde.(2) Vandaag spelt men de naam als Hou Han.

(1): Lucien Bianco, “les origines de la révolution chinoise, 1915-1949”, Gallimard 1967)

(2): “Les antiquités funéraires de Honan”, Bulletin de la Société d’anthropologie de Bruxelles, Tome XXXVI, 1921, pp. 59-164.

Morgen verder

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s