19de-eeuwse sneeuw

Image:

Nu in Limburg dan toch de eerste sneeuw gevallen is, is het mogelijk om een paar sneeuwscenes uit de late 19de, begin 20ste eeuw onder elkaar te zetten. Dat zou ik niet gedaan hebben ware Alfred Stieglitz’ foto van “the terminal” uit 1892 (boven) niet naar voren gekomen, in het zog van de zoektocht naar werk van Georgia O’Keeffe, zijn echtgenote.
Het zou best kunnen dat Stieglitz, die een paar keer in Nederland is geweest, bij het maken van die prent heeft gedacht aan Breitner’s Paarden op de Dam (Amsterdam) uit 1890, dat hij het werk zelfs heeft gezien, want pas af, en er zal over gesproken en geschreven zijn. Maar niets is zeker. Breitners data zijn bekend: 1857-1923.

breitner Dam 1890
In 1891 komt Breitner opnieuw met een schilderij van zware trekpaarden, nu zijn “Lauriergracht in de winter” (onder).

breitner lauriergracht in de winter 1891

En het jaar daarop, in 1892, maakt Stieglitz dan zijn prent van de remise.

In ieder geval valt er een heel aardige chronologie te maken van werken uit die tijd die bijna allemaal zo’n beetje dezelfde sfeer uitademen, te beginnen met Gustave Caillebott’s “Rue Halevy” uit 1878 dat hij schilderde vanuit het raam op de 6de etage.
De chronologie volgend komen we bij Breitner’s Paarden op de Dam (boven), duidelijk donkerder dan Caillebotte’s werk. Caillebotte was dan ook een man in goeden doen die vrij probleemloos door het leven gleed, zijn parketschuurders kon schilderen zonder zich zorgen te hoeven maken over de verkoopbaarheid van het doek, en in staat was enkele van zijn medekunstenaars te sponsoren.
Caillebotte’s Rue Halevy staat hier onder.

rue-halevy-seen-from-the-sixth-floor caillebotte gustave 1878

Steken we daarna de eendenvijver weer over, dan is daar Robert Henri’s “Street Scene with Snow” uit 1902.

Robert-Henri-Street-Scene-with-Snow-S

Er zijn meer voorbeelden van sneeuw, paarden, en steden in de winter. Ze pasten in de salons met trijpen stoelen, persjes op de tafels en de eerste electrische lampen boven die tafel en naast het crapaud.
Een iets latere generatie zou die stijl van schilderen burgerlijk, somber en bedompt gaan vinden, maar ik kan me ook goed voorstellen dat de toenmalige huisheer en -dame uit een koude donkere stad thuiskwam en genoeglijk bij het haardje kroop, kijken naar de sneeuw zonder zelf de kou te hoeven voelen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s