Naaktemannenbeelden

gormleyhongkong

Beeldhouwer Antony Gormley kreeg vorig jaar wat extra aandacht toen er discussie ontstond rond een van zijn roestende naaktemannenbeelden bij een japanse tempel. De roest deed de lichtgekleurde lasnaden rond ‘s-mans onderlichaam zo extra duidelijk uitkomen dat het van honderden meters afstand opviel. Inmiddels heeft Art Asia Pacific een pagina geupload met Gormleys beelden midden in Hong Kong. De fotoserie toont de reacties van voorbijgangers, soms stomverbaasd, soms verontwaardigd zoals de hier getoonde mevrouw met het kind aan de hand. Gormley noemt zijn beelden “beelden van mindfulness”, want in de verbaasde voorbijganger die even stilstaat en zijn gedachtenstroom onderbroken ziet door een soort cultuurschok meent hij “mindfulness” te herkennen: “we are able to be more aware of the space that exists within and outside of us.” (dan zijn we in staat ons meer bewust te zijn van de ruimte die zich in en om ons bevindt.)

O ja? Ruimte?

Op 12 februari zond de Avro/Tros een documentaire uit over de schilder Renoir. Tijdens de uitzending kwamen 56 naakten voorbij, doeken en twee beelden. Van vrouwen, wel te verstaan, frontaal gezien, van de rug af beschouwd, staand, zittend, liggend, alleen of met z’n zessen — wat heet vervreemding.
De jonge vluchteling uit Afghanistan die zijn schapenkudde achter moest laten om niet ingelijfd te worden bij de taliban, zou er met verbijstering naar kijken. In zijn leven zou er, of zal er, net als in het leven van de vroeg-twintigste-eeuwer uit Europa, niet meer dan 1 voorbijkomen, of hooguit 2 indien de moeder van zijn kinderen vroeg overlijdt.
Zeker, de afbeelding van naakten behoort tot uw cultuur, u hebt het recht, en laten ze niet …, maar dat Gormley na de vroege Grieken en Romeinen met zijn inmiddels tientallen afgietsels van zichzelf een gat in de markt heeft ontdekt, zo eenvoudig — ik als Apollo of Hercules; wat dacht je daarvan — is als afgietsel-experiment waarschijnlijk nooit eerder vertoond, althans niet als van-top-tot-teenbeelden.

Dit bericht begon als een over de vele smaken van het westerse mindfulness, zo’n lollie met tien of meer kleurtjes.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s