Enku, beeldhouwer en dichter

kenichi

In een bericht over Nagakura Kenichi’s negende solo-tentoonstelling die vandaag, of in de komende dagen opent in TAI Modern in Santa Fe, schreef een redacteur van Art Daily dat Kenichi’s werken met bamboe-materiaal (zie foto) beïnvloed is door zowel het werk van de “rijke materiaalbeschildering van Anselm Kiefer als de ruw uitgekapte houten beelden van de rondzwervende 17de-eeuwse tendai-monnik Enkū.”

Over Enkū, zijn bewogen jeugd, en in allereerste instantie zijn beeldhouwen, lezen we het een en ander op de aan hem gewijde wiki-pagina.

Julian Daizan Skinner heeft een aantal van Enkū’s gedichten verzameld in de bundel “In Heaven’s River: Poems and Carvings of Mountain-Monk Enku“. Die bundel heeft behoorlijk wat waarderend commentaar opgeleverd, uiteraard ook op de web-pagina van Zen Ways.

De Australische Ros Bradley die het beeldhouwwerk van Enkū in Japan was tegengekomen, publiceerde online een tweetal van zijn gedichten waarvan er een onderstaand is overgenomen.

From ancient times
Until today,
When storm winds blow
The blossoms fall
Surrender everything to the way.

Over het woord “surrender” valt wel wat te zeggen. het lijkt volledig overeen te komen met de joods-christelijke notie ervan: geef je over aan god of Jezus; hij zal er verder op toezien dat de dingen gaan zoals ze gaan.

Enkū en zijn mede-tendai-cultivators zien het ietsje anders. De daoïsten, waar Enkū’s gedachtengang in dit geval mee vergeleken kan worden, zeggen zoiets als “wanneer we ons overgeven (het laten varen), dan laten de de wens los om alles en iedereen om ons heen te willen controleren.” Het lijkt heel erg op het boeddhistische “letting go“, hoewel in het laatste geval het “letting go“, het loslaten, exclusief betrokken is op het eigen psycho-fysieke ondervinden, een beetje in tegenstelling tot het bovenstaande daoïstische citaat waar er een preoccupatie is met de wereld om ons heen.

In de derde fase van de klassieke dhyána-meditatie, van oorsprong bedoeld voor de professional, de moniaal, staat : verder, monniken, de monnik die vreugde heeft verruild voor ongehecht en gelijkmoedig zijn verblijft in aandachtig bewust zijn. …” Het is dit wat Enkū bedoeld moet hebben met zijn zin “Surrender everything to the way” — en de “way” is dan niet de daoïstische Tao, maar de Middenweg waarvan de de Eerste Leerrede zegt dat ze ligt tussen zelfkwelling en genotzucht.

enku

We kunnen zien wat Enkū met die Middenweg bedoelde: hij kapte niet in het hout tot hij er bij neerviel — om dan nog niet tevreden te zijn (zelfkwelling), maar hij kapte ook niet meer en verder dan nodig was om bij de opdrachtgever af te leveren wat deze besteld had — geen mooimakerij om zichzelf te pleasen (genotzucht).

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s