Middelburg – 70-er jaren

Het Middelburg van de zeventiger jaren moet wel een van de meest cultureel “angehauchte” stadjes te Nederland zijn geweest. Er waren verschillende groepen en groepjes liefhebbers en deskundigen die zich vooral met de avant-garde bezig hielden. Er was een groep die de nieuwe kunst presenteerde in de hal onder het oude stadhuis, er was een groep die concerten (Xenakis en anderen) organiseerde in diezelfde hal, er was een groep die concerten organiseerde in de “Lange Jan”, en dan nog het liefst percussie. Er was een groep die een kwalitatief hoogstaand, in formaat minimalistisch, tijdschriftje uitgaf (Slib) met proza en poëzie van zeeuwse schrijvers, en er was een groep die avant-garde films liet overkomen en toonde aan een vrij select publiek.
Ze bestreden elkaar zwijgend en hooghartig, zagen elkaar van de mist niet hangen, want politiek verschillende richtingen, maar culturéél — geloof het maar.

Het oudste huis van Middelburg staat niet op de hoek van de Balans, maar in een van de smalle gangen die vanaf het Damplein noordwaarts lopen. Alleen de zwartgeteerde planken buitenmuur valt er van te zien, maar aan de binnenkant zitten de dikke, stokoude bakstenen muren overduidelijk in het zicht. Althans, zo was het in die 70-er jaren waarin de huiseigenaar er mee akkoord was gegaan dat de vrij grote, nogal ondefinieerbare binnenruimte gebruikt zou gaan worden als filmhuis.
Die eigenaar had niet erg door wat hem te wachten stond. Hij verwachte tijdens de voorstellingen het gelach te horen van een publiek dat naar d’en dikk’n en d’en dunn’n zat te kijken, of hij verwachte dat het publiek zou meezingen met de liedjes van Dooris Dee.
Niets van dat al, er werd avant-garde cinema vertoond, en daarmee viel niet te lachen. Het feest was dus vrij snel voorbij. De eigenaar wenste zich geen revolutionairen achter zijn voordeur en zegde het contract op.

tarkovsky

Op 9 oktober 2016 overleed de Poolse cineast Andrzej Wajda. Hij werd 90. Of het nou de films van Wajda waren die we achter die planken zijgevel voorgeschoteld kregen, of die van Andrei Tarkovskii (ook gespeld Tarkovsky) — het is te lang geleden om het nog goed voor de geest te kunnen halen, maar ik geloof dat in ieder geval Tarkovskii’s werk werd gedraaid in dat geïmproviseerde filmzaaltje te Middelburg. Op een zekere generatie hebben ze beslist een imprint achtergelaten, al duurde het avant-garde cinematische leven ter stede maar even.
De afbeelding is een scene uit een film van Tarkovskii. Zwaar, man. Maar hij had er een bedoeling mee.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s