Gauguin in de aandacht

gauguin wave 1888
Nu Jeroen Krabbé begonnen is aan zijn tv-serie over Paul Gauguin viel de afbeelding van een doek van deze schilder extra op.
Uit de boedel van de Rockefeller-familie, die rond 10 mei bij Christie’s werd geveild, viel Gauguin’s “golven” op dat hij schilderde in 1888, het jaar waarin hij een tijd doorbracht met Vincent van Gogh in Arles. Van Gogh schilderde Gauguin als de man “met de rode baret”, en Gauguin schilderde de kustlijn, voor of na zijn verblijf bij Van Gogh, met een stukje landmassa zo rood als een kroot, en een paar schetsmatig aangebrachte mensjes op de grens tussen land en water, waarbij je je mag afvragen of ze vluchten voor de de aanstormende golven, of gewoon aan het spelen zijn.

Gauguin wilde, zegt een biografie, “de ziel van de natuur” vastleggen, toch in een poging om zich af te wenden van het impressionisme. Niettemin gaat de aandacht van de kijker hier in eerste instantie naar de twee mensjes die als op een klassiek chinees naturalistisch werk bijna in het niet vallen in vergelijking met de overweldigende natuur.

De pogingen van Gauguin om die ziel van de natuur te pakken is naar mijn mening nooit geslaagd; zijn krachtigste werk toont mensen, en wel als raadselachtige wezens die niets prijs geven van wat hen bezighoudt, of in wier gemoed de schilder niet weet door te dringen — voor zover een mens dat ooit helemaal kan.
Allebei de kunstenaars, Van Gogh en Gauguin, waren zo ongelukkig als wat, en ik wil er van uitgaan dat het rood van de baret, en dat van de kustlijn een onbewuste uiting was van een gemoed in tumult.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s