Het blauwe uur

Kroyer
Een tijd geleden zette ik een artikel online over een franse politicus die aan de boorden van de Middellandse Zee zijn toehoorders herinnerde aan het feit dat de boorden rondom deze half-open zee in culturele zin altijd sterk met elkaar verbonden zijn geweest. Met name had hij het over Griekenland en de invloed die van daaruit over heel Europa uitging.
Kort daarvoor had een inmiddels overleden nederlandse schrijver de term “het blauwe uur” (l’heure bleu) aangezien voor het ochtendlicht. Een reactie daarop kon niet wachten: we hebben de “rozevingerige dageraad”, een term die voorkomt in Homerus’ Odyssee, en we hebben “l’heure bleu”, het blauwe uur, de korte tijd waarin de zon nog net niet onder de aardbol is weggezakt.
De rozevingerige dageraad is uiteraard zo duidelijk als wat, maar toen wist ik niet wie met die term “het blauwe uur” op de proppen was gekomen. In een 28 november 2018 herhaalde franse documentaire over Karen Blixen, de Pippi Langkous van de deense literatuur, werd het helder. Het was Peder Severin Krøyer (1851–1909) die niet alleen de term “het blauwe uur” bedacht, maar het ook heel mooi schilderde.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s