VIETNAM, YEN TU EN DE BRONSLEGERINGEN

Than Nien News had op 28 juli 2014 een artikel over de berg Yen Tu in Vietnam. In een gebied dat ca 2800 hectare land beslaat staan een aantal pagodas en tempels waarvan de meeste werden gebouwd tijdens het bewind van koning Yen Tu, de zoon van Tran Nhan Tong (1258 – 1308) die monnik werd en in 1299 de Truc Lam (bamboebos) zen-lineage stichtte. De Truc Lam is tot vandaag de grootste boeddhistische stroming in Vietnam.

Dit bericht gaat een ietsje vooraf aan een artikel over Albert de Pouvourville die in 1894 een boek schreef over de kunst van Zuidoost Azië, en meer bepaald die van Vietnam. Dat artikel zal verschijnen op het engelstalige Words in picture blog.

1-hq_towers_PYLL yen tu

De foto toont de omwalling en toegangspoort tot het Yen Tu-complex. Boeddhisten in Vietnam gaan ervan uit dat Tran Nhan Tong boeddhaschap heeft behaald (naar de maatstaven van het mahayana). Zijn relieken worden bewaard in de Hue Quang Kim-toren op het genoemde complex. In 2007 werd er een nieuwe bronzen pagoda gebouwd, de Dong (Thien Truc)-pagoda. Het gevaarte weegt 70 ton en is het zwaarste van alle pagodas die het land nog herbergt.

De Pouvouvoir volgend moet allereerst geconstateerd worden dat de grenzen in Indo-China in zijn dagen, en in de eeuwen daaraan voorafgaand, niet liepen zoals ze vandaag lopen, en dat er best wel eens koningen zullen zijn geweest die belasting hieven over import-export, maar dat op plaats A graven, op plaats B vervaardigen, en op plaats C verkopen en gebruiken een stuk eenvoudiger moet zijn geweest dan vandaag.

Al voor de officiële geschiedschrijving van Annam (een deel van Indo-China) plaatsvond werden er voorwerpen uit metaallegeringen vervaardigd.

De Pouvouvoir (L’Art Indo-Chinois, p. 165 e.v.) noemt vindplaatsen van koper als Myduc, Thanhaodao, Tulong (dat vandaag deel uitmaakt van de Halong-baai), en Baolac, allemaal in Vietnam. Hij beschrijft hoe nog aan het eind van de 19de eeuw alle voorwerpen van metaal door families, dorpen en streken bijeen werden gebracht en in een smeltvat ingebracht (ibid p. 199), waarna ieder “bronzen” voorwerp dat met deze legering werd gegoten telkens weer een andere samenstelling had. In ieder geval wist de gever dat in de zo uit een samengebracht aantal metalen voorwerpen gegoten gong of andere voorwerp of decoratief object “iets van mij” zat, en dat heeft er heel lange tijd voor gezorgd dat metaaldiefstal, althans van ceremoniële voorwerpen, eenvoudigweg niet bestond.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s